Θα ήθελα να επισημάνω για μία ακόμα φορά το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η πόλη μας με τα αδέσποτα. Οι δημοτικές αρχές από ότι φαίνεται δεν είναι ικανές για την αντιμετώπιση του, οι πολίτες έχουν χωριστεί σε "στρατόπεδα", δηλ. σε αυτούς που αγαπούν τα ζώα και τα ταΐζουν στις γειτονιές της πόλης και σε αυτούς που τα αγαπούν μεν, εκφράζουν όμως έντονη δυσαρέσκεια για τις αγέλες που έχουν δημιουργηθεί και πολλές φορές είναι επικίνδυνες για την σωματική ακεραιότητα όποιου βρεθεί στο δρόμο τους.
Κάποιοι έχουν βρει ως λύση τις φόλες έχοντας την λογική: ότι με ενοχλεί πρέπει να το σκοτώσω... Αυτό είναι πολιτισμός στις μέρες μας... Να σημειωθεί βεβαίως ότι το ίδιο πρόβλημα την πόλη της Φλώρινας αντιμετωπίζουν και τα χωριά της... όπου οι περισσότεροι δεν στειρώνουν τα σκυλιά τους με αποτέλεσμα ή να πετούν τα νεογέννητα στους κάδους ή να τα πνίγουν στα ποτάμια ή να τα παρατούν σε όμορα χωριά... γιατί μέχρι εκεί φτάνει το φτωχό μυαλό τους.
Κάθισα και σκέφτηκα πως θα μπορούσαμε να διορθώσουμε την κατάσταση... ένα πρόβλημα που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε στην ουσία... και την πληρώνουν άδικα τα ζωάκια. Περιμένουμε από τον δήμο να αναλάβει δράση και επαναπαυόμαστε κάθε φορά με το να ρίχνουμε ευθύνες στους άλλους... πρέπει οι ίδιοι να δώσουμε λύση στο πρόβλημα.
Δημιουργήθηκε ο Φιλοζωικός Σύλλογος και όμως κανένας μας πέρα από τους κτηνιάτρους και τις κοπέλες του συλλόγου δεν τον στήριξε ενεργά με εθελοντική εργασία ίσως ή ότι άλλο μπορεί ο καθένας μας. Κάθε Κυριακή στον καθημερινό μου περίπατο βλέπω μόνο τρεις -τέσσερις κοπέλες του συλλόγου να ταΐζουν τα αδέσποτα, οι υπόλοιποι που είμαστε; Αραχτοί στα σπίτια μας...ή στα καφέ περιμένοντας να λυθεί ως δια μαγείας το πρόβλημα... Αν δεν κάνουμε κάτι οι ίδιοι δεν θα το κάνει κανένας για μας... ας αλλάξουμε λογική επιτέλους… και ας μην ρίχνουμε ευθύνες σε κανέναν... ο Σύλλογος δέχεται καθημερινά παράπονα και αυτό είναι άδικο... έχουμε βρει εξιλαστήριο θύμα και ξεσπάμε..αντί να πούμε ένα ευχαριστώ που παρά τις αντίξοες συνθήκες προσπαθούν να δώσουν μία λύση στο πρόβλημα χωρίς καμία βοήθεια...
Ο εθελοντισμός σε άλλες πόλεις λειτουργεί και με πολύ καλά αποτελέσματα...γιατί όχι και στην δική μας..θα ‘ταν μεγάλη χαρά αν αύριο που οι κοπέλες πάνε να ταΐσουν τα σκυλάκια στο καταφύγιο πάμε και κάποιοι εθελοντές να βοηθήσουν… και όχι μόνο αύριο… εγώ θα είμαι εκεί... εσείς;
Μπορούμε να συνεννοηθούμε με τα κορίτσια στο facebook στην σελίδα του Συλλόγου για τις ώρες.
Υ.Γ Και για όσους σπεύσουν να υποστηρίξουν ότι υπάρχουν και παιδάκια που πεινούν και πρέπει να βοηθήσουμε αυτά… Η απάντηση μου είναι ότι όποιοι ευαισθητοποιούνται και βοηθούν όποιο πλάσμα έχει την ανάγκη τους να είστε σίγουροι ότι μπορούν και κάνουν και τα δύο… Βοηθούν δηλαδή και τα παιδάκια και τα αδέσποτα, το θέμα είναι τι γίνεται με τους άλλους; Είναι σίγουρο πως κάποια στιγμή στη ζωή τους θα εκδηλώσουν βία και απέναντι στο συνάνθρωπό τους!
Ένας υποψήφιος εθελοντής
Κάποιοι έχουν βρει ως λύση τις φόλες έχοντας την λογική: ότι με ενοχλεί πρέπει να το σκοτώσω... Αυτό είναι πολιτισμός στις μέρες μας... Να σημειωθεί βεβαίως ότι το ίδιο πρόβλημα την πόλη της Φλώρινας αντιμετωπίζουν και τα χωριά της... όπου οι περισσότεροι δεν στειρώνουν τα σκυλιά τους με αποτέλεσμα ή να πετούν τα νεογέννητα στους κάδους ή να τα πνίγουν στα ποτάμια ή να τα παρατούν σε όμορα χωριά... γιατί μέχρι εκεί φτάνει το φτωχό μυαλό τους.
Κάθισα και σκέφτηκα πως θα μπορούσαμε να διορθώσουμε την κατάσταση... ένα πρόβλημα που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε στην ουσία... και την πληρώνουν άδικα τα ζωάκια. Περιμένουμε από τον δήμο να αναλάβει δράση και επαναπαυόμαστε κάθε φορά με το να ρίχνουμε ευθύνες στους άλλους... πρέπει οι ίδιοι να δώσουμε λύση στο πρόβλημα.
Δημιουργήθηκε ο Φιλοζωικός Σύλλογος και όμως κανένας μας πέρα από τους κτηνιάτρους και τις κοπέλες του συλλόγου δεν τον στήριξε ενεργά με εθελοντική εργασία ίσως ή ότι άλλο μπορεί ο καθένας μας. Κάθε Κυριακή στον καθημερινό μου περίπατο βλέπω μόνο τρεις -τέσσερις κοπέλες του συλλόγου να ταΐζουν τα αδέσποτα, οι υπόλοιποι που είμαστε; Αραχτοί στα σπίτια μας...ή στα καφέ περιμένοντας να λυθεί ως δια μαγείας το πρόβλημα... Αν δεν κάνουμε κάτι οι ίδιοι δεν θα το κάνει κανένας για μας... ας αλλάξουμε λογική επιτέλους… και ας μην ρίχνουμε ευθύνες σε κανέναν... ο Σύλλογος δέχεται καθημερινά παράπονα και αυτό είναι άδικο... έχουμε βρει εξιλαστήριο θύμα και ξεσπάμε..αντί να πούμε ένα ευχαριστώ που παρά τις αντίξοες συνθήκες προσπαθούν να δώσουν μία λύση στο πρόβλημα χωρίς καμία βοήθεια...
Ο εθελοντισμός σε άλλες πόλεις λειτουργεί και με πολύ καλά αποτελέσματα...γιατί όχι και στην δική μας..θα ‘ταν μεγάλη χαρά αν αύριο που οι κοπέλες πάνε να ταΐσουν τα σκυλάκια στο καταφύγιο πάμε και κάποιοι εθελοντές να βοηθήσουν… και όχι μόνο αύριο… εγώ θα είμαι εκεί... εσείς;
Μπορούμε να συνεννοηθούμε με τα κορίτσια στο facebook στην σελίδα του Συλλόγου για τις ώρες.
Υ.Γ Και για όσους σπεύσουν να υποστηρίξουν ότι υπάρχουν και παιδάκια που πεινούν και πρέπει να βοηθήσουμε αυτά… Η απάντηση μου είναι ότι όποιοι ευαισθητοποιούνται και βοηθούν όποιο πλάσμα έχει την ανάγκη τους να είστε σίγουροι ότι μπορούν και κάνουν και τα δύο… Βοηθούν δηλαδή και τα παιδάκια και τα αδέσποτα, το θέμα είναι τι γίνεται με τους άλλους; Είναι σίγουρο πως κάποια στιγμή στη ζωή τους θα εκδηλώσουν βία και απέναντι στο συνάνθρωπό τους!
Ένας υποψήφιος εθελοντής
Πηγή
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου