Ασυμβίβαστη οδική συμπεριφορά και νοοτροπία (του Σπύρου Διόγκαρη)

Ο άνθρωπος σαν οδηγός παρουσιάζει σήμερα μια νέα παράξενη και ιδιάζουσα ψυχονοοτροπία. Αποκτά το λεγόμενο «σύμπλεγμα ισχύος», που είναι η κύρια αιτία των περισσότερων οδικών τροχαίων ατυχημάτων.

Η μεταμόρφωση του ήσυχου οικογενειάρχη, του φιλικού ανθρώπου με προσηνή χαρακτήρα, σε βίαιο άνθρωπο ετοιμοπόλεμο, οι φασαρίες, οι βρισιές, οι βλασφημίες, η ανοιχτή παλάμη, είναι η νεοελληνική πραγματικότητα, στη ζούγκλα της ασφάλτου.

Όλοι οι άλλοι χρήστες της οδού, εκτός από εμάς, είναι άσχετοι, βλάκες, ζώα…..

Κάθε στιγμή είμαστε έτοιμοι να στηλιτεύσουμε τον οποιονδήποτε έκανε τώρα αυτό που εμείς κάναμε πριν ένα λεπτό. Εμείς είμαστε οι τέλειοι οδηγοί που δεν κάνουμε ποτέ λάθος. Οδηγούμε με υπερβολική ταχύτητα μέσα στην πόλη, αλλάζουμε λωρίδα κυκλοφορίας χωρίς καμία προειδοποίηση, περνούμε τα φανάρια με κόκκινο, δεν δίνουμε προτεραιότητα στους πεζούς, σταθμεύουμε όπου γουστάρουμε, οδηγούμε και ομιλούμε στο κινητό μας τηλέφωνο, ρίχνουμε και κανένα….βρισίδι τους άλλους οδηγούς ή πεζούς, αδιαφορώντας εντελώς για τις όποιες συνέπειες.

Πολλοί οδηγοί δεν συνειδητοποιούν την επικινδυνότητα αυτών των συμπεριφορών ή ακόμα χειρότερα τη θεωρούν φυσιολογική-επιτρεπτή και συμβατή με τους κανόνες. Οι άλλοι θεωρούνται εχθρικοί και αντιμετωπίζονται ανάλογα. Μπαίνοντας στο όχημά τους νιώθουν σαν να εισέρχονται σε έναν άλλο κώδικα συμπεριφοράς, όπου η ανταγωνιστικότητα και ο θυμός επικρατούν.

Είναι πολύ σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας ότι τα τροχαία ατυχήματα προκαλούνται υπό συγκεκριμένο τρόπο σκέψης και κουλτούρας που υιοθετούμε κατά την οδήγηση, δεν είναι αναπόφευκτα και προβλέψιμα στατιστικά. Αντίθετα, μπορούν να αποφευχθούν αν ο καθένας από εμάς συνειδητοποιήσει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να οδηγεί.

Η οδήγηση είναι μια συνεχής μάθηση. Όποιος θεωρεί ότι ξέρει τα πάντα για την οδήγηση, δεν είναι και ούτε πρόκειται να γίνει σωστός οδηγός.

Υπάρχουν καλοί…και καλύτεροι οδηγοί. Είναι αυτοί που δεν καταλαμβάνονται από σύμπλεγμα ισχύος απέναντι στους άλλους οδηγούς ή πεζούς και δεν επιδεικνύουν ασυμβίβαστη οδική συμπεριφορά και νοοτροπία. Είναι αυτοί που δεν θεωρούν το αυτοκίνητο status symbol, αλλά μέσο μεταφοράς και διασκέδασης. Είναι αυτοί που δεν οδηγούν επιθετικά, εφαρμόζουν τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, συμμορφώνονται στις υποδείξεις των τροχονόμων και βοηθούν στην επίλυση του προβλήματος.

Υπάρχουν όμως δυστυχώς και εκείνοι που πιστεύουν ότι το πρόβλημα των τροχαίων ατυχημάτων μπορεί να περιμένει. Στο κάτω-κάτω τι τους νοιάζει που θα μείνουν ανάπηροι ακόμη μερικές χιλιάδες άνθρωποι, που θα κλείσουν ακόμη μερικές χιλιάδες σπίτια, που θα κλάψουν ακόμη μερικές χιλιάδες μάνες;; Και τι έγινε;; Δικοί τους είναι οι άνθρωποι που θα σκοτωθούν;; Δικοί τους είναι αυτοί που θα μείνουν ανάπηροι;; Δικά τους είναι τα σπίτια που θα κλείσουν;;

Αυτοί θα κλάψουν;;;

Σπύρος Διόγκαρης