Επιτέλους φτάνουμε στο Τέλος της περιόδου και των πρωταγωνιστών της Ανωμαλίας. Πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής. Δύο πράγματα είχα επισημάνει, κυρίως, τον Δεκέμβριο του 2011 με άρθρο-άποψη για το παρόν και το μέλλον του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Πρώτον, ότι, το ΠΑΣΟΚ και το Πολιτικό Σύστημα βρίσκεται σε μετασταθερή κατάσταση (δηλ. σε μία παροδική κατάσταση που εμπίπτει αυτόματα και σύντομα σε μία κατά το μάλλον σταθερή κατάσταση) και δεύτερον ότι ο ΓΑΠ ως αρχηγός ακόμη, τότε, του ΠΑΣΟΚ έπρεπε να οδηγήσει την χώρα στην ομαλότητα της “Δημοκρατικής επιτήρησής της από τους Πολίτες της”, δηλαδή, σε εκλογές στις οποίες έπρεπε να κριθούν η κυβέρνηση του ΓΑΠ και οι πρωταγωνιστές της (μάλιστα, θεωρούσα αδιανόητο να συμβεί μία “εντυπωσιακή απόδραση” τύπου Σημίτη το 2004) και αμέσως μετά να γίνει Συνέδριο που θα κάνει την αποτίμησή του στην βάση της “φωνής της κοινωνίας” και της φωνής των μελών του Κινήματος. Αυτά που ακολούθησαν ήταν: 1) Εκλογές αρχηγό τον Βενιζέλο που θα συγκρατούσε, υποτίθεται, τον κατήφορο της Παράταξης (έλεγαν θα “πάρουμε” 25% με τον Μπένι) δηλαδή με αρχηγό που αποποιήθηκε μερικώς τα έργα και τις ημέρες της κυβέρνησης ΓΑΠ με το ακατανόμαστο “ανέλαβα ευθύνη που δεν μου αναλογεί” λες και κάποιος του ανέθεσε μία τέτοια ευθύνη. Την υπέκλεψε ως ιδανικός σφετεριστής της αρχηγίας του ΠΑΣΟΚ. Επομένως, η Κυβέρνηση ΓΑΠ δεν κρίθηκε ποτέ, παρά μόνο εμμέσως διά του “λαοφιλή” Μπένι και όπως ο ΓΑΠ διευκόλυνε την απόδραση Σημίτη το 2004, το 2012 “απέδρασε” (με ή χωρίς την θέλησή του αυτό πρέπει να το εξηγήσει ο ΓΑΠ) ο ίδιος με τρόπο που συνάδει μόνο σε ιδανικό αυτόχειρα. 2) Το Πολιτικό Σύστημα παρέμεινε μέχρι χθες (στην κυριολεξία) σε μία κατά το μάλλον μετασταθερή κατάσταση και πλέον σήμερα βρίσκεται “προ των πυλών” της σταθερής κατάστασης. Η ΔΗΜΑΡ αποχαιρέτησε, οι ΑΝΕΛ θα αποχαιρετήσουν αμέσως μετά τις εκλογές όταν ο Κωστάκης ο Καραμανλής θα κάνει το ηρωικό προσκλητήριο αναγέννησης της Κεντροδεξιάς και μένει να διευθετηθεί ο χώρος του Κέντρου (τον χώρο της Κεντροαριστεράς τον καλύπτει ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ), δηλαδή, τι θα γίνει με τον Βενιζέλο, τον ΓΑΠ και τον made in Μπόμπολας Θεοδωράκη. Ο τρίτος δεν μπορεί ν’ απασχολεί ανθρώπους που θέλουν ν’ ασχολούνται έστω ελάχιστα με την Πολιτική. Αυτόματα θα μετατραπεί ή θ’ απορροφηθεί σε κάτι άλλο μόλις ο Πλάστης κάνει ή δεν κάνει ξανά τα “κονέ” του. Άρα ο καταπιεσμένος στην συγκυρία (διπολισμός-μνημόνια) χώρος του Κέντρου πρέπει να πάρει τις αποφάσεις του να κάνει και τις κινήσεις του. Αν θα μετατραπεί σε τρίτο πόλο, έστω του 5%, ή αν θα διαλυθεί. Επομένως, το τι θα κάνει ο ΓΑΠ έχει μεγάλη σημασία. Ο ΓΑΠ είναι υποχρεωμένος, αν θέλει να συνεχίσει να υπάρχει, να κάνει την κίνησή του. Να δημιουργήσει τον φορέα που θα επιτελέσει τρεις “υποχρεωτικές” λειτουργίες. Πρώτον, να κριθεί “έμμεσα” και “μεταχρονισμένα” ως πρωθυπουργός και κυβέρνηση και με ότι έχει απομείνει αμέσως μετά τις εκλογές να επιχειρήσει μία ανασυγκρότηση της πάλαι ποτέ Παράταξης του τύπου όλον ή ουδέν. Δεύτερον, να διαλύσει εκλογικά και να εξαφανίσει πολιτικά τον σταθερό παράγοντα ανωμαλίας των τελευταίων ετών που λέγεται Βενιζελικό ΠΑΣΟΚ. Τρίτον να είναι σαφές τι θα στηρίξει μετά τις εκλογές. Οι δεσμεύσεις για “προοδευτική διακυβέρνηση” δεν αρκούν. Συγκεκριμένα, στηρίζει είτε ΣΥΡΙΖΑ είτε Σαμαρά. Ν’ αφήσουν κατά μέρος, ΓΑΠ και άλλοι πρωταγωνιστές όπως ο Τσίπρας (για τον Τσίπρα θα γράψω αύριο-μεθαύριο), τις βλακείες για κυβερνήσεις “εθνικού σκοπού ή εθνικής ενότητας”. Φτάνει η τραυματική εμπειρία τριών ετών των εκτρωματικών κυβερνήσεων Παπαδήμου-Σαμαρά. Ερώτημα: αν ο ΓΑΠ κάνει το κόμμα του θα επηρεαστεί η εκλογική επίδοση του ΣΥΡΙΖΑ; Απάντηση: Όχι. Αυτό που θα κληθεί να κρίνει ο Λαός είναι η κυβέρνηση ΓΑΠ-ΠΑΣΟΚ 2009-2011, επομένως, το ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται έχει ήδη τοποθετηθεί. Από τα “υπόλοιπα” του ΠΑΣΟΚ θα μαζέψει, ίσως και κάνα-δυο ρομαντικούς που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ το 2012 και θα επιστρέψουν λόγω του ονόματος Παπανδρέου. Και επειδή θα μαζέψει από τα “υπόλοιπα”, θα επιτελέσει και την δεύτερη, σημαντική και ευεργετική για την Κοινωνία, λειτουργία, αυτή της εξαφάνισης των αποκλειστικά υπεύθυνων της 3ετους Ανωμαλίας. Αν ο ΓΑΠ “κάνει πίσω”, όπως του προτείνουν και τον πιέζουν διάφοροι με σημαντικότερο τον Κώστα Λαλιώτη, θα εξαϋλωθεί. Και πέρα απ’ αυτά που έγιναν και τις ευθύνες που έχει ο ΓΑΠ, τέτοιο “τέλος” δεν του αξίζει. Γιατί; Η απάντηση θα δοθεί σε λίγους μήνες. Αμέσως μόλις η Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ βρεθεί αντιμέτωπη μ΄αυτό που περιέγραψε ο Immanuel Wallerstein και βρήκε μπροστά του και ο ΓΑΠ (ο οποίος άκουσε την 5η Φάλαγγα και εκτέθηκε) “δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο (για τα Κράτη) από ένα φουσκωμένο λογαριασμό, καθόλου χρήματα στο ταμείο και καμία διάθεση να σου δανείσει κάποιος”. Και αυτά που λέει ο Τσίπρας είναι κατά το μάλλον προς την σωστή κατεύθυνση. Δηλαδή, θα πρέπει να “μειωθεί ο λογαριασμός” (βλέπε Χρέος), να δημιουργηθούν χρηματικά διαθέσιμα (βλέπε μείωση της Ανεργίας και ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς) και να βρεθούν κάποιοι με διάθεση να σε δανείσουν (βλέπε ΗΠΑ άρα και ΔΝΤ). Απλά πράγματα, ε; ΠΑΜΕ λοιπόν…. Hasta la Victoria Siempre…
από kozan
μέσω Kozan.gr : Καθημερινή ενημέρωση για την κοζάνη -- Κοζάνης Κοζανη kozani kozanh kozanhs KOZANI Πτολεμαίδα, ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑ » Επικαιρότητα
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου